ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΚΡΑΤΟΣ

Στην Ελλάδα η τρομοκρατία συνεχίζει να υπάρχει και να δρα αποδυναμώνοντας τη συγκρότηση του νόμου και της τάξης ή μήπως προσπαθεί με άνανδρο τρόπο, βέβαια, να επαναφέρει το νόμο και την τάξη? Νόμοι υπάρχουν και θεωρούνται καλοί μια και η Ελλάδα εκτιμάται ότι είναι από τις χώρες με καλό νομοθετικό πλαίσιο,. Το θέμα είναι όμως αν εφαρμόζονται και κυρίως αν υπόκεινται όλοι ανεξαιρέτως σε αυτούς. Καταρχήν όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο». Κ. Μαρξ – Φ. Ένγκλες «Για να μιλήσει κανείς για την τρομοκρατία πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσει τι σημαίνει. Και για να το κάνει πρέπει να δει ποιοι μιλούν για αυτή και για ποιο λόγο». Νοηματικά η λέξη τρομοκράτης σημαίνει αυτός που προκαλεί τρόμο και εννοιολογικά ο τρόπος που το κάνει είναι χρησιμοποιώντας υπέρμετρη βία. Όλη η παγκόσμια ιστορία χαρακτηρίζεται από βία, όλη η ζωή μας και η καθημερινότητά μας έχει βία…
Παρεμβαίνοντας με την βία στην πολιτική στρατηγική του πολιτικού συστήματος, καθώς στην Ελλάδα η τρομοκρατία συσχετίζεται με το οργανωμένο έγκλημα σε συνδυασμό με τις μπίζνες και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια με παράλληλο πολιτικό εποικοδόμημα. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα έχει άμεση συνάρτηση με τις επιχειρήσεις και τη δομή της ελεύθερης αγοράς. Έχει την βάση της στο Ανατολικό Βερολίνο και στα παιχνίδια των μυστικών υπηρεσιών του παραπετάσματος. Έχει συνέχεια και συνέπεια στους κεντρικούς στόχους της, αλλά και πλουραλισμό στις ονομασίες, τη δομή, τα πρόσωπα και τη μεθοδολογία δράσης, των οργανώσεων. Οι κεντρικοί στόχοι της <<μήτρας>> της ελληνικής τρομοκρατίας, είναι πάντα οι ίδιοι. Ποιοι ??? Η αποθάρρυνση των ξένων επενδύσεων, η αποδόμηση της ικανότητας του κράτους να εγγυηθεί δημόσια την εθνική ασφάλεια ( την οποία , όμως δεν είμαστε και πολύ σίγουροι ότι μπορούσε να τη εγγυηθεί ούτως ή άλλως), η διαιώνιση των περιθωριακών ομάδων της Αριστεράς, αφού τα επικοινωνιακά παιχνίδια των μμε αυτούς κατονομάζουν ως τους πρωταγωνιστές, που με κουκούλες ή χωρίς αποτελούν <<Φυτώριο>> της άντλησης προσώπων και στελεχών για τις τρομοκρατικές ομάδες μαζί με την διατήρηση των εκτός νόμου περιοχών, εντός των πανεπιστημίων, που χάρις στο άσυλο αποτελούν το <<λαχανόκηπο>> της τρομοκρατίας.
Η Ελλάδα ως συγκροτημένη Πολιτεία είναι η μία όψη του νομίσματος, καθώς η άλλη όψη είναι το << αντάρτικο>> και το παρασκήνιο της παραεξουσίας, όπου συνδέονται πολιτικά τζάκια της Μεταπολίτευσης, επιχειρηματικά καρτέλ του νέου πλούτου, πολυεθνικές που επιδιώκουν την είσοδο τους στην Ελλάδα, το <<κύκλωμα>>των ξένων πρεσβειών που εκ της θέσης τους και του ρόλου τους αναζητούν τι συμβαίνει πραγματικά στην Ελλάδα, των ειδικών συγκροτημάτων της Κεντροαριστεράς που κατόρθωσαν μέσα από την παραφιλολογία και την διαιώνιση του Εμφυλίου ναι μετεξελιχθούν στο επικρατέστερο και μοναδικό πόλο διαμόρφωσης της κυρίαρχης κουλτούρας στην κοινωνική συγκρότηση, καταργώντας την ισχύ και την διείσδυση των κομμάτων εξουσίας είτε της Αριστεράς είτε της Δεξιάς.
Κοντά σε αυτά ως εκτελεστικός βραχίονας το κοινό ποινικό, κάποιοι από τους επιχειρηματίες της νύχτας, τα όπλα και τα ναρκωτικά. Η ελληνική μαφία, στα όρια του νόμου κατεστημένο με τις υπαρκτές διασυνδέσεις στο σύστημα των δικαστών, των φυλακών, των διεφθαρμένων αστυνομικών και τελικά κάποιον παλαιοκομματικών πολιτικών γραφείων, που αποτέλεσαν και <<αποτελούν>> την <<ομπρέλα προστασίας>> όλων αυτών μαζί, αλλά και το συντονιστικό κέντρο δράσης τους.
Διαβάζοντας κάποιες από τα προκηρύξεις διαφόρων τρομοκρατικών οργανώσεων ( έτσι τις ονομάζουν οι «αντίπαλοί τους») διαφαίνεται ο μεστός, δοκιμιακός λόγος, η βαθιά γνώση των πραγμάτων, της ιστορίας και του τι πρέπει να γίνει τελικά για να μπορέσει αυτή η χώρα να οργανωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό της, τις εμπειρίες της και τον τρόπο σκέψης του λαού της προς όφελός της. Άστοχος ο τρόπος που προσπαθούν να το δείξουν και επιβάλλου αυτό? Πολύ, γιατί η ανθρώπινη ζωή έχει την υπέρτατη αξία.. Ποιός άλλος τρόπος ενδείκνυται για να εισακουστούν και αυτοί, για να δηλώσουν ότι η συνήθης πορεία των πραγμάτων, ο νομικός αυτός όρος που όμως είναι τόσο καθημερινός, δείχνει ότι σε λίγα χρόνια η ανθρώπινη ζωή και ο σεβασμός σε αυτή δε θα έχει καμία αξία μπροστά στα μεγαλοσυμφέροντα?? Σίγουρα όχι οι φόνοι, οι δημιουργία φόβου στους πολίτες. Μήπως η παιδεία?? Είναι αργά για αυτούς που κυβερνούν φανερά και μη τον κόσμο τώρα. Ίσως όμως δεν είναι για τις επόμενες γενιές.

Σχόλια